อารมณ์ขันช่วยให้พูดได้ดีขึ้น

อารมณ์ขันช่วยให้พูดได้ดีขึ้น

 อย่าทําหน้าเครียด 

                    ผู้เชี่ยวชาญด้านการทํางานของสมองเชื่อว่า สมองบางส่วนของคนเราแฝงความสามารถที่จะควบคุมอารมณ์ขัน และยังมีบทบาทในด้านความจําด้วย สมองของทุกคนมีความสามารถอย่างนี้ทั้งนั้น แต่เมื่อเราเจอเรื่องน่าขำอย่างกะทันหัน เราคงอั้นไม่อยู่ต้องหัวเราะออกมาแน่ เช่น พวกละโมบ ถ้าจู่ ๆ ได้เงินก้อนโตโดยไม่คาดฝัน พวกเขาย่อมดีใจกระโดดโลดเต้นด้วยความลิงโลด หัวเราะและร้องออกมาเสียงดังเป็นแน่ แต่ถึงจะได้เงินแค่สิบบาท พวกเขาก็ยังอาจจะยิ้มหรือหัวเราะให้กับการเปลี่ยนแปลงที่มาถึงอย่างกะทันหันนี้ได้พวกบ้ายอ ถ้าจู่ ๆ มีใครมายกยอปอปั้นเสียจนเลิศลอย พวกเขาก็ต้องดีใจจนหัวเราะออกมาดัง ๆ แน่ และถึงจะถูกล้อเล่นแขวนเหรียญรางวัลพลาสติกพวกเขาก็หัวเราะได้เหมือนกัน พวกชอบเห็นคนอื่นฉิบหาย เวลาเห็นใครหกล้ม พวกเขาเป็นต้องหัวร่อยกใหญ่ ทว่า ถึงจะเห็นคนอื่นเป็นปกติสุขดีทุกอย่าง พวกเขาก็ยังหัวเราะได้เหมือนกัน พวกมีความลับ จะหัวเราะอย่างสะใจเมื่อความลับส่วนตัวไม่ถูกเปิดโปงให้คนอื่นรู้ แต่พวกเขาก็หัวเราะได้เหมือนกัน ถ้าถูกต้มตุ๋นจนหมดเนื้อหมดตัว พวกกินจุ เมื่อมีคนเลี้ยงอาหารชั้นดี จะดีใจยิ้มแย้มแจ่มใสหรือหัวเราะแต่พวกเขาก็หัวเราะหรือยิ้มได้เหมือนกันถ้าเจอคนขี้ติดเลี้ยงมันเผาพวกเขาสักลูก

                 ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ เป็นการหัวเราะที่เกิดจากไหวพริบ ความสับสน ความแปลกแยก และความพลิกผัน ซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่คาดคิดได้ อารมณ์ขันก็เกิดขึ้นจากความขัดแย้ง ความแปลกแยกและความพลิกผันอย่างนี้แหละ

                คนรวยอารมณ์ขัน ถึงจะได้ยินว่าคนอื่นๆไปร่วมงานศพมา พวกเขาก็อาจหัวเราะจนงอหายได้ ดังนั้น อย่าให้คนพวกนี้ไปงานเลี้ยงอําลาอะไรพวกนี้ดีกว่าจะได้ไม่ต้องเห็นภาพคนเขากําลังโศกเศร้าร้องไห้ปิ่มว่าใจจะขาด แต่พวกเขานั่งยิ้มไม่ถูกกาลเทศะ

พวกที่ไปเดินเล่นแล้วเห็นคนอื่นเดินขากะเผลก หรือเห็นใครได้รับบาดเจ็บ แล้วอดหัวเราะไม่ได้ ควรไปไหว้ดาวตลกทั้งหลายเป็นครูได้แล้ว เพราะดาวตลกพวกนี้ทําให้คนอื่นหัวเราะหรือครื้นเครงได้ แต่ตัวเองกลับไม่หัวเราะครื้นเครงด้วย

ยังมีคนอีกพวกหนึ่ง เวลาถูกคนอื่นแหย่หรือล้อเล่น จะไม่หัวเราะ แต่กลับโมโหโกรธาตีหน้ายักษ์เข้าใส่ อวัยวะสร้างอารมณ์ขันคงจะเจริญไม่เต็มที่ มันเป็นเรื่องโง่จริง ๆ ที่ถือเอาคําล้อเล่นมาเป็นเรื่องจริงจัง และคิดว่าคนอื่นกําลังลบหลู่ตัวเอง เลยพาลโมโหเดือดดาล

พวกเขาเวลาคุยจะไม่เป็นธรรมชาติ และคุยไม่สนุก ไม่เปิดเผยตรงไปตรงมา มักทําหน้าเครียด คล้ายกับว่าโลกนี้ไม่มีความหวัง ไม่มีความสุขอย่างนั้นแหละ แม้แต่เรื่องน่ายินดี ก็ถูกมองว่าเป็นเรื่องน่าเศร้า คนอย่างนี้มองโลกในแง่ร้ายมากไป ก็ปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่กับความเครียดและทําหน้านิ่ว คิ้วขมวดต่อไปเถอะ และรับเอาความเวทนาน่าสมเพศไปก็แล้วกัน

เรื่องขําขันที่สุภาพและหยาบคาย

เรื่องขําขันมีมากมาย มีทั้งเรื่องสุภาพ และเรื่องลามกหยาบคายโจ๋งครึ่มไม่น่าฟัง ดูพวกดาราตลกแสดงทางโทรทัศน์ในทุกวันนี้ บอกได้เลยว่า การทำให้คนอื่นขำหรือหัวเราะมันไม่ง่ายจริง ๆ และมีทั้งขำหรือหัวเราะแบบสุภาพและลามกหยาบคาย

การเล่าเรื่องขําขันที่ลามกหยาบคาย สุภาพ ไร้สาระ โจ๋งครึ่ม น่าเกลียด น่ารัก ฯลฯ บ่งบอกถึงสันดานหรือนิสัยดั้งเดิมของคน ๆ นั้น บางคนบอกว่า “การหัวเราะคือยาวิเศษ” แต่การฝืนยิ้มที่ไม่เป็นธรรมชาติ บางครั้งกลับก่อผลเสียได้ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนี้ ก็สู้ไม่พูดไม่หัวเราะเลยดีกว่า

อารมณ์ขันและไหวพริบนั้นปล่อยให้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและออกมาจากใจจะดีกว่า แต่ถ้าเรามีฝีมือการแสดงดีเยี่ยม จะพูดตลกให้คนอื่นเขาหัวเราะบ้างก็ดีเหมือนกัน แต่ถ้าแสดงไม่เก่งก็อย่าฝืนดีกว่า จะได้ไม่หน้าแตก แสดงความเปิ่นของตัวเองเปล่า ๆ

จงพยายามแสดงให้คนอื่นเห็นนิสัยที่เป็นธรรมชาติไม่เสแสร้งแกล้งทํา และอย่าทิ้งความซื่อสัตย์จริงใจ เพียงเพื่อสร้างสมนิสัยที่รักหน้ารักศักดิ์ศรีจนเกินไป นี่แหละคือ เคล็ดลับที่จะทําให้ทุกคนหัวเราะและมีความรู้สึกร่วมด้วยได้