เทคนิคการสร้างความประทับใจให้คนฟัง

เทคนิคการสร้างความประทับใจให้คนฟัง

ถ้าเราอยากให้คนฟังรู้สึกประทับใจเรื่องที่เราพูด เราก็ต้องประทับใจเรื่องนั้นก่อน คําพูด น้ำเสียง และท่าทางที่ประกอบกันขึ้น จะทําให้คนฟังรู้สึกประทับใจได้ เช่น ในการกล่าวไว้อาลัยแด่ผู้เสียชีวิต สิ่งที่ทําให้คนส่วนมากประทับใจจนน้ำตาคลอหน่วยไปด้วย มิใช่เนื้อหาที่พูด แต่เป็นท่าทางของผู้พูดมากกว่า น้ำเสียงที่ฟังดูเศร้าสร้อยชวนให้คนฟังพลอยรู้สึกเสียใจไปด้วย กระทั่งน้ำตาร่วงได้เหมือนกัน ถ้าเราไม่ประทับใจเสียเอง เสแสร้งแกล้งน้ำตาคลอไปกับคนฟัง ความประทับใจที่คนฟังมีอยู่ก็จะลดลงไปมาก หรือหายไปหมดเลยก็ได้

ดารานักแสดงที่ประสบความสําเร็จ จะรู้ดีว่าการควบคุมอารมณ์ความรู้สึกนั้นสําคัญแค่ไหน เมื่อต้องเข้าฉากที่มีอารมณ์เศร้าเสียใจ จะไม่เอาแต่ร้องไห้ แต่จะแสดงออกด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย เพื่อให้อารมณ์นั้นหลอมรวมไปกับบทละคร ด้วยการแสดงภาษากายเพียงเล็กน้อย อารมณ์ที่แสดงออกทางสีหน้า น้ำเสียง และจังหวะการพูด ทําให้คนดูประทับใจและคลั่งไคล้ เท่ากับมีฝีมือการแสดงเยี่ยมยอด

นักแสดงทุกคนจะต้องรู้จักใช้สติปัญญาและอารมณ์ให้หลอมรวมกลมกลืนไปกับบทละคร ใช้ฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมสร้างอารมณ์แต่ละอย่างออกมา นี่แหละจึงจะสามารถทําให้ตัวเองประทับใจและคนดูประทับใจด้วย ก่อให้เกิดอารมณ์ร่วมอย่างลึกซึ้ง เรียกว่าดิ่งลึกเข้าถึงบทละคร ทําได้อย่างนี้ถึงจะเรียกว่ามีฝีมือการแสดงที่สุดแสนจะยอดเยี่ยม

อย่าพูดซ้ำซาก

ข้อสําคัญในการพูดคือ ต้องวางน้ำหนักเรื่องให้ดี พยายามอย่าใช้ศัพท์แสงยาก ๆ หัดใช้คําที่เข้าใจกันได้ง่าย ๆ พร้อมทั้งคอยสอดแทรกเรื่องเล่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย เพื่อให้คนฟังสนใจมากขึ้น ทําให้การพูดมีประสิทธิผลเพิ่มขึ้น

หากเราเปลี่ยนประเด็นคุยตามอําเภอใจ หรือพูดประเด็นเดียวซ้ำซากอยู่อย่างนั้น โดยคาดหวังว่าพูดอย่างนี้แล้วจะทําให้เนื้อหาฟังดูหนักแน่น นั่นกลับจะเหลวแป๋ว เข้าทํานองทําคุณได้โทษ นอกจากใช้ไม่ได้ผลแล้ว ยังกลับจะให้ผลลบทํานองวาดเสือดันผ่าไปเหมือนหมาซะนี้

การพูดมีหลักง่าย ๆ อยู่ว่าต้องเตรียมเนื้อหาที่จะพูดก่อน แล้วจัดลําดับให้เรียบร้อย เริ่มจากกล่าวนํา เข้าสู่เนื้อหา โยงเปลี่ยนประเด็น และสรุป โดยต้องพูดไปตามลำดับ เร็วช้าให้เหมาะสม นี่คือเคล็ดลับข้อหนึ่งของการพูด ถึงแม้เราจะพูดไม่เป็น พูดไม่คล่องเอาเสียเลย แต่ถ้าเราเตรียมเนื้อหามาดี แม้แต่คนที่ไม่ค่อยอยากฟัง ก็ยังเต็มใจฟังเราพูดอย่างกระตือรือร้น เพราะฉะนั้นถ้าคนพูดพูดจนคนฟังตอบสนองและประทับใจได้ ทั้งคนพูดและคนฟังก็กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกันได้

พูดเรื่องไม่สนุกให้สนุก

เรื่องหนึ่งที่ต้องใส่ใจอยู่ตลอดเวลาที่พูดคือ เนื้อหาที่เป็นรูปธรรมโดยเฉพาะเนื้อหาที่มีเหตุผลหรือหลักการอันลึกซึ้งซับซ้อน ยากแก่การเข้าใจ ยิ่งต้องใช้คําพูดง่าย ๆ อธิบายให้เห็นเป็นรูปธรรม เพื่อให้คนฟังยอมรับและเข้าใจได้ง่าย

บางครั้ง ก็ห้ามพูดตรงไปตรงมาแบบขวานผ่าซากเหมือนกัน แต่ต้องรู้จักใช้ตัวอย่างจริง นํามาเล่าสู่กันฟังเหมือนกําลังเล่านิทานสักเรื่อง แล้วค่อย ๆ โยงเข้าสู่หลักการนั้น จุดประสงค์ก็เพื่อให้คนฟังที่มีระดับการศึกษาไม่สูงนักฟัง เข้าใจได้ง่ายนั่นเอง

เราจะทําอย่างนี้ได้ เราต้องมีความรู้มากพอสมควร และอ่านหนังสือมากด้วย ถึงจะยกตัวอย่างจริงอธิบายให้คนฟังได้แบบง่าย ๆ เราจึงต้องหมั่นฝึกพูดตลอดเวลา ขณะเดียวกัน ก็ต้องหัดใช้คําพูดง่าย ๆ ในชีวิตประจําวัน มาประกอบกับตัวอย่างที่จะใช้อธิบายหลักเหตุผลอันสลับซับซ้อน

พระศากยมุนี ศาสดาแห่งพุทธศาสนา ได้อธิบายสัจธรรมอันลึกซึ้งซับซ้อนไว้แล้วตั้งแต่สองพันกว่าปีก่อน พระองค์ใช้ตัวอย่างจริงต่าง ๆ ถ่ายทอดคําสอนให้แก่คนสมัยโบราณที่ไม่รู้หนังสือมาแล้ว ตัวอย่างเหล่านี้มีอยู่ในพระสูตร ซึ่งมีค่าควรแก่การศึกษาเรียนรู้อย่างยิ่ง ตรงนี้คงพอจะมองเห็นแล้วว่า คนเราให้ ความสําคัญกับศิลปะการพูดมาแต่โบราณกาล