เทคนิคการพูดกับคนแต่ละประเภท

เทคนิคการพูดกับคนแต่ละประเภท

พวกขุนพลอยพยัก

สมัยนี้ คนประเภทนี้มีมากเหลือเกิน พวกเขาชอบเลี่ยงความขัดแย้งกับผู้อื่น จึงมักประนีประนอมด้วยการเปลี่ยนจุดยืนตัวเองให้สอดคล้องกับผู้อื่นเสมอ

แต่เราก็ไม่ค่อยเข้าใจคนพวกนี้นัก ไม่รู้ว่า ที่เขาเห็นดีเห็นงามด้วย เขาทําอย่างจริงใจหรือฉาบฉวยกันแน่ และไม่รู้ด้วยว่า เขาฉลาดหรือโง่กันแน่ แต่คนอีกพวกหนึ่ง จะเป็นพวกที่พูดจากระตือรือร้น ชอบแลกเปลี่ยนความคิดเห็น คนพวกนี้จะเห็นดีเห็นงามไปพร้อมกับเสนอความเห็นแย้งไปในตัว ซึ่งใคร ๆ ก็ชอบคุยกับคนพวกนี้ จุดนี้แหละที่แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนฉลาด เพราะเขาได้สร้างสัมพันธภาพอันดีกับคนที่เขาคุยด้วยโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย

ถ้าเราคิดว่า เราเกลี้ยกล่อมเขาสําเร็จ และพูดคุยทุกอย่างที่อยู่ในใจให้ฟังทั้งหมด เราก็คิดผิดแล้ว และทางที่ดี เรื่องสําคัญ ๆ อย่าคุยกับพวกเขาจะดีกว่า จะได้ไม่ตกเป็นเครื่องมือของพวกเขา

พวกกล่อมง่าย

บางคนอาจยืนกรานความเห็นตัวเองในตอนแรก ด้วยการเสนอค้าน แต่สุดท้ายเขาก็จะถูกเกลี้ยกล่อมจนได้ คนพวกนี้ประนีประด้วยไม่ง่ายนัก เพราะพวกเขามีปฏิกิริยาต่อต้านและใต้ตอบรุนแรง แต่ก็มักมีเรื่องบางอย่าง ทำให้เขารู้ตัวขึ้นมา รู้ว่าการยืนกรานอะไรบางอย่างนั้นไม่เป็นผลดีกับตัวเอง สุดท้ายจึงยอมจํานนอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ดึงดันในความเห็นของตัวเองอีกต่อไป ความคิดเห็นของคนพวกนี้มักไม่ค่อยได้รับความสําคัญนัก และทุกคนก็ไม่ค่อยเชื่อถือพวกเขาด้วยเหมือนกัน

 

 

 

พวกเชื่อคนง่าย

ในโลกนี้มีคนอยู่ประเภทหนึ่ง ไม่ว่าใครพูดอะไร พวกเขาเป็นต้องเชื่อไปหมดทุกเรื่อง คนพวกนี้จะเอาแต่หลับหูหลับตาเชื่อตามเขาไปหมดโดยไม่พิจารณาไตร่ตรอง เช่น นาย ก. บอกว่าของสิ่งนี้เป็นสีดํา นาย ข. บอกว่าเป็นสีขาว และ นาย ค.บอกว่าเป็นสีเหลือง เขาก็จะเชื่อหมดทุกคนนั่นแหละ ไม่โต้แย้ง

คนพวกนี้ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่มีความคิดของตัวเอง ชอบคล้อยตามคนอื่น แต่เราต้องแยกคนพวกนี้ออกเป็นสองพวก พวกหนึ่งไม่ระแวงใครเลย อีกพวกหนึ่งขี้ระแวง

คนพวกแรกแสร้งทําเป็นเชื่อ เพราะความคิดเห็นของคนอื่นดีกว่า มีประโยชน์กว่า ส่วนคนพวกหลังจะไม่เคยพูดถึงเรื่องบางเรื่องในทํานองที่ว่า “ผมคิดอย่างนี้นะว่า…” แต่เขาจะพูดว่า “คุณ X กับคุณ Y ก็พูดอย่างนี้กัน…” คนพวกนี้มักทําทีเป็นคล้อยตามคนอื่น เพื่อปกป้องตัวเอง ซึ่งทําให้พวกเขาเป็นคนเชื่อถือไม่ได้ และให้ทํางานสําคัญไม่ได้

พวกปากโป้ง

คนพวกนี้เป็นคนเปิดเผยและเก็บความลับไม่ได้ ไม่คิดระแวดระวังอะไรเลยสักนิด คิดอะไรก็พูดออกมาอย่างนั้นถ้ามีความเห็นอะไรในใจ ก็จะพูดโพล่งออกมาโดยไม่คิดอะไรทั้งสิ้น

เนื่องจากนพวกนี้เถรตรงเกินไป เปิดเผยเกินไป จึงมักพูดออกมาทันทีที่คิดอะไรอยู่ในใจ ดังนั้น ความลับที่คนอื่นบอกพวกเขา จึงมักรั่วไหลเสมอ ซึ่งเป็นเรื่องชวนปวดศีรษะจริง ๆ คนพวกนี้ยังมักพูดผิดใจคนเพราะความปากไวของพวกเขานั้นแหละ แต่ถึงตายพวกเขาก็ไม่ยอมรับผิด

เวลาคุยกับพวกเขา คนฉลาดมักพยายามทําให้พวกเขาสงบสติอารมณ์ ให้ได้ก่อน เพื่อมิให้พวกเขาพลั้งปากพูดอะไรออกมา ถ้าพวกเขาพลั้งปากพูดผิดมาแล้ว ก็ควรเลี่ยงที่จะตําหนิพวกเขาซึ่ง ๆ หน้า